@theiremakkaya
Tam iki saatte başladım ve bitirdim! Ne zamanın nasıl geçtiğini anladım, ne sayfaların nasıl birer birer azaldığını.. Bir an olsun sıkılıp kapağını kapatmayı düşünmedim, kitabı elimden bıraktığım tek an ise gözlerim dolduğunda silmek içindi. Aslında herhangi bir köye gidip de karşılaşabileceğimiz hüzünlü bir hikayeyi anlatmış Toptaş, öyle içimizden, öyle gerçek.. Sanki bir köy evine girmişim, divana oturmuşum, evin büyük oğlu anlatıyor ben de dinliyorum hissiyatıyla okudum satırları. Su gibi aktı gitti hikaye. Öylesine doğal, yalın ama bir o kadar da insanın içine işleyen bir kalem.. Çok sevdim çok!❤