D.DORUK
Kitapkurdu
Kitabı henüz yeni bitirdim.Diyebilirim ki okurken hiç sıkılmadım ve gayet sürükleyici buldum.Olay örgüsü; bir birine girmiş yaşamlar, bir noktada birleşen mazide kalmış ilişkiler ve akrabalık bağları gerçekten romanı ilginç ve okunur kılan unsurlardı.Kahramanların canlılığı da cabası;fakat yazarın tarafsızlığı hayli tartışılır.Tamamen Ermeni katliamını gerçekmiş gibi gösterme çabası ön plana çıkmış ;öyleki Ermeni kahramanlar Türk kahramanlara her fırsatta soykırım yaptıklarını hatırlatırken Türkler hep kabullenici ve ses çıkarmayan taraf olmuşlar.Maalesef yazar Ermeni aile yapısından tutun da Ermenilerin kişiklerini erdemli,ahlaklı oluşlarını vurgularken Türk aile yapısının tamamen çökmüş durumunu ensest ilişkilerin var olduğunu aile bireylerinin hepsinin ayrı bir alem olduklarını Türklerin pek de güvenilir olmayan insanlar oluşlarının altını çizmiş.Ermenilerin tarihleriyle barışık tarih bilinci olan okuyan araştıran bilen öğreten insanlar olduğu belirtilirken Türklerden tabiri caizse ne köy oluyor ne de kasaba... Mesela romanın bir bölümünde Banu teyze Armanuş'a aşure ikram ederken sizin de böyle önemli güzel günlerininiz var mı diye soruyor Armanuş'un cevabı ise Evet var 24 Nisan 1915 Ermeni katliamı diye cevaplıyor. Yani romanın tümünde bir Türklerden hesap sorma havası seziliyor.Başka bir bölümde ise kafede yapılan bir tartışmada milliyetçi senaryolaların milliyetçi olmayan senaristti Armanuş'a tek taraflı düşünmemesi gerektiğini söylerken Ermenilerin de tarih boyunca bu soykırım masalıyla kendilerini ve diğer toplumları uzun süre magdur rolleriyle oyalayıp rant sağladığını söylemesi üzerine Türk arkadaşları tarafından iyice bir paylanıyor ve kafasına bira bardağını yiyor;oysaki olaylar daha tarafsız ve tek yön yerine farklı perspektiflerden ele alınmış olsaydı daha inandırıcı olurdu. Neticede "Baba ve Piç" okunması gereken bir yapıt yazarın yazma işini ne derece ustakılla icra ettiği bir kez daha gözler önüne serilmiş oluyor fakat konunun bu derece hassas oluşu ayrıca yazarın taraflı kalemi popilist olma sevdasının da bir göstergesi olarak kabul edilebilir.