velanusya
Küçük bir çocuk gözünün içinden çirkin bir dünyaya bakmak nasıl olurdu diye sorarsanız eğer, cevap "Momo" derdim. Momo kim derseniz de, sizi düşüncelerine takıp sürükleyen bir oyunbaz.. Yaşadıkları, gördükleri ve duydukları hiç de oyunbaz hallere uymasa da, çocuk olmanın verdiği sınırsız sorgulama ve hayalgücüyle hepsinin üstesinden geliyor (ya da gelmeye çalışıyor) diyebilirim. Aslında onun kurduğu cümlelerin yanında benim kuracaklarım tamamen dünyevi tatsız lakırdılar olacağını düşünmekteyim. Sözü bence Momo'ya bırakmalı... Buyrun efendim. -"İnsanların hüznü her zaman, en çok gözlerinin içindedir. insan acı çekince gözleri büyür, eskisinden daha anlamlı durur." -İnsanların kendi söylediklerine inanmayı başardıklarını sık sık fark ettim, yaşamak için gereksinirler buna.