başak yaylacık
Kitapkurdu
masumlar'dan sonra okuduğum ikinci Burhan Sönmez romanı olan Kuzey; kurcaladığı meseleler, etrafında dolaştığı hakikatler, işaret ettiği ve imlediği şeyler itibariyle son dönem türk romanında oldukça farklı bir yerde duruyor. felsefi bir zenginliğe sahip; iç içe girmiş bazen hallaç pamuğuna dönüşmüş küçük hikayelerin tek potada eridiği; walter benjamin, ahmet hamdi tanpınar, freud ilh. gibi öncü yazarların inciğine cinciğine kadar eşelediği rüya kavramı üzerinden de bir pozisyon bulma arayışına sahip. aynı kalıptan çıkmış romanların edebiyatımızda pıtrak gibi çoğaldığı bir dönemde, kendisine ait bir dünya ve dil kuran Burhan Sönmez, okunmayı ve övgüyü hak ediyor.