Serap.Bahar
Kaşif
SELÇUUUUUUUKK adamımsın! İsmet senin için neyse, sen de benim için osun. Nolur yazmaya devam et. İkinci kitabın sonu değil, yirmi ikinci kitabın sonu diye de kitabını okurum umarım. Ne diyorduk, kitap, evet. Mahalleden Arkadaşlar'da ilkokul bebesi olan Selçuk büyüyüp ergen olmuş ve liseye başlamıştı. Lisede de burnu boktan kurtulmamaya devam ediyordu elbette. Kitapta çok mutlu olduğum yerler vardı. Çok güldüğüm yerler... Gözlerimin dolu dolu olduğu ve duygulandığım yerler... Ama kitap boyunca aklımda dönen tek bir cümle var; eğer anne olsaydım yahut olacaksam Selçuk'un annesi gibi bir anne olurdum/olayım isterim. Güçlü, akıllı, etrafındaki üç erkeği de (babası, oğlu, eşi) çekip çeviren ve gözünün ucuyla bakıp her şeyi çözebilen ve tabii ki sonuna kadar saygı duyulan bir kadın!