Almanci
Elif Safak´tan ilk defa bir kitap okudum.Yazarin kitabin daha ilk sayfalarinda bu kitap unutulmak icin yazilmistir(Okuyun ama unutun)deyisi gercekten de kitaba ve icerigine uygun.Yani unutulmayacak bir kitap da degil.Tam da bir ruhsal bunalim geciren insanin kitabi.Ruhsal bir bunalim icerisindeyken Bunu basararak yazmasi büyük basari.Bir yazarin kitap yazarken kitap kahramanlarinin olmasi cok dogal zaten olmazsa olmaz ama Elif Safak bunu kitabinda cok fazla aciga cikardigi icin ben okurken misal sinik entel hanimi dikkate aldim,Elif Safak´in kendisini taniyamadim.Bunu okuyucuyu farkindan olmadan belirtecekti.Ruhsal bunalim geciren bir insan özellikle kendisinin konumunda olan baskalarini hep arar durur,onlarda kendisine benziyen yanlar arar Elif Safak bunu cok iyi basarmis.Özellikle kitabin icindeki karikatürler kitabin icerigine uymamis cogu yerde örnegin yazar bir yerde kendisine aynada bakmayi anlatirken ona benzer bir karikatür olmaliydi.Icki icip kendisini dagitan bir karikatür degil...Neyse her isin icinde olumsuzluklar da olabilir ama kitap basarili özellikle kadinlarin okumasini tavsiye ederim...