küçük istavrit
kitabı alırken beni etkileyen nokta, ilk psikolojik roman olmasıydı... romandaki imkansızlıklar o kadar acıydı ki... pek somut anlatıma yer verilmemişti, daha çok düşüncelere, hisler,... yer verilmişti. günümüzde romandaki gibi aşkların yaşanmıyor olması beni çok üzdü. şimdi insanlar karşındakinin gözlerinin ta içine bakmıyorlar, kaza-rıza baksalar dahi bu o gözlerdeki muhteşem manayı sezmek için değil acaba çok daha başka düşüncelere hizmet ediyor... romanı okurken keşke bugün de öyle aşklar yaşanabilse dedim..