Elçin Sencan
Stefan Zweig harkulade bir yazar.Bu kitabında da beni yanıltmadı.Kitapda iki satranç ustasından bahsediyor . biri satranç sayesinde hayata bağlanan ama daha sonrasında bu tutkusu kendisini esir alan bir mahkum diğeri ise aptal olduğundan emin olunan fakat satrançda gerçek bir dehaya dönüşen bir köy çocuğu.bu iki kişininde ortak paydası satrançla hayata tutunmaları işte bu yüzden yaptıkları her hamle böylesine hayati önem taşıyor onlar için. bu kitapda satranç bahane. asıl anlatılmak istenen bir insanın zamanla kendisini esir alan o karanlık tutkuları yüzünden ne hale gelebileceği.tüm ruhunla katıldığın herşey gibi satranç da seni bitirebilir...