Kukla

ferhat kaya

17.06.2017

ahmet ümit'in edebi polisiye yapma çabasının en iyi örneklerinden biri bence bu kitap. ve o acemiliği de bence hissettiriyor. "4 ve 5 rakamları yan yana durmuş içeride neler olup bittiği konusunda hiçbir ipucu vermeden bana bakıyordu." "zil öfkeli öfkeli çınladı." "içtenliği kuşkulu bir gülümseme gibi aydınlandı ev." gibi cümlelerini edebi olma çabasının işaretleri olarak algıladım. ahmet ümit'in olgun eserlerinden sonra bu kitaba dönmek beni zorladı. okumakta biraz olsa da zorlandım. bu kitabı, bir çok yeni kitabından sonra okuyunca ahmet ümit'teki gelişmeyi de görme şansım oldu. bu kitaptan bu yana yazar kendini geliştirmiş ve edebi olma çabasının yerini olgunlaşma almış. içeriğe gelince konuyu iyi ele almış ve kurgusu güzel. hareketsiz, durağan yerleri olmakla beraber sona doğru akıcılığı yakalamış. final bir yerden sonra tahmin edilebilir olsa da güzel bir eser. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş