Ruht
Eser çok güzel, çeviri iyi. Kitabın 2500 yıl öncesinden bize tastamam ve sahih ulaşması, özellikle böylesine bilge bir insanın bazen “Tanrı’lar” çoğulunu kullanmasıyla şüpheli hale gelse de bunu saf dışı bıraktığımda yer yer bir peygamber hayatı okuduğumu zannettim. Sokrates’ın rehbersizliğine üzüldüm, salt aklıyla varabildiği iyilik/erdem/cennet/cehennem kavramlarından etkilendim. Beden-ruh karşıtlığının onda başladığını gördüm, İslam’da bedenin de hakkını veren bütüncül bakışa şükrettim.