Şural
Gezi kitabı yazmak çok kolay gibi gözükse de aslında çok meşakkatli bir iştir.Gördüklerini yazıya dökerken kendinden bir şeyler katmak,okuyucuyu sıkmamak.Bunun kötü örnekleri İhsan Süreyya Sırma,Orhan Kural olabilir.Hatta Cengiz Çandar’ın Benim Şehirlerim adlı eseri de bu kategoriye girebilir.Can Dündar,iyiler sınıfına girmeye hak kazanmış.Dili sade ve hoş,okuyucunun dikkatini nelerin çekeceğinin bilincinde,kısa ama doyurucu.Eksi yönleri ise,aynen Bir Yudum İnsan belgeselinde Nebil Özgentürk’ün yaptığı gibi,yerli yersiz kendi dünyasına ait bazı şeyleri araya sokuşturmaya çalışması.Bunların ne kadar sırıttığının farkında olsalar da yine de yaparlar mı acaba?Her şeye rağmen alıp okunmalı.Neticede 3 saatte bitirilen bir eser.