ayarbrk
Denemeler kitabını okumadan önce bu kitaptan hep çekiniyor, ya anlayamazsam diye korkuyordum. Açıkçası yıllarca bu sebepten kitabı okumayıp hep daha sonraki zamanlara ertelemiştim. Okuduğumda ise yaptığım saçmalığın hemen farkına vardım ve kendime kızdım. Çünkü Montaigne'in üslubu o kadar anlaşılır ve netti ki; korkmamın ve ertelememin üzüntüsünü ve pişmanlığını yaşamış oldum. Denemeler; yazarın kitabı sanki kendisine yazdığı kendi kendine öğüt verdiği bir kitap gibi oluşturması bakımından Marcus Aurelius'un Düşünceler kitabını aklıma getirdi. O kitapta da kendi hayatımda yol gösterici birçok öğüt bulmuş ve bu öğütlerin sağlam fikirler ve örneklerle desteklenmiş olmasından büyük bir tatmin duygusu yaşamıştım. Uzun bir zaman sonra Denemeler kitabında da aynı hissi yaşamış oldum. Kitaplığımda her zaman gözümün önünde durması gereken ve istediğim anda ulaşabileceğim bir noktada bulundurmam gereken bir kitap.