armithl
Orhan Pamugu okumadan elestirmek ne kadar dogru degilse sadece ödüllere layik görüldügü icin iyi bulmak ya ya iyi buluyormus gibi yapmak da o kadar dogru degildir.Hayatimda cok az kitabi yarida birakmisimdir;bir taneside sessiz evdir.Bir kere kullandigi dili hic akici bulmadim.Cok kisa kesik kesik cümleler kuruyor;kullandigi dilde insani boguyor.Sonra ödüllü(!) bir yazarimiz olarak cok da genis bir kelime haznesiyle kitaplarini yazdigini söyleyemeyecegim.ayrica cok gereksiz ayrintilari ön plana cikariyor.Türkce gibi harikularde bir dilde bu kadar basarisiz bir anlatim da büyük bir basaridir.Birde sanki konuyu suraya getiriyeyim de iki lafi araya sokusturayim havasi sezinledim kitabinda.Ilk sayfalarda söyle bir cümlesi vardi."..bunu yine bizim himbillar bulamaz yine Avrupalilar bulur.." gibi (tam belki bu cümlenin aynisi degil ama kastettigi buydu)bence kitaplarina güvenmeyen yazar böyle cümlelere ihtiyac duyar.yani lafi suraya getireyimde sunu yazayim beni alkislasinlar diye bir tavri var sanki.Eger elestirmek istiyorsanda bunu öyle basarili yap ki;hepimiz ayakta alkislayalim.Tabiki yazarlarin elestirmeye hakki vardir;belki ancak böyle bir adim ilerleyebiliriz.Ama bir yazar olarak sen bunu öyle basarili isle,edebiyatla harmanla ki;kimseye kinayacak bir söz birakma.Iste bence Orhan Pamuk´ta zaten burda tikaniyor.Kendince bir seyler söylemek istiyor;tarihi,günümüzü kendine göre bir yerlere cekmek istiyor ama bunu iyi basaramadigi icinde dile düsüyor zaten.Bir yazar neden böyle araya sokusturmak ister ki iki cift ignegi?ne gerek vardir?eger cok ilgiliyse politikayla(!) politik-arastirma alaninda da kitaplarini görmek isteriz!