dogansahinkadir
Kitapkurdu
Yazarın okuduğum ilk kitabıdır. İnsanlığın tarihi üzerinden, insanlığa gönderilen peygamberleri (a.s.) ve bu peygamberlerin başına gelen vakaları kendine durak noktaları alarak, insan hayatı için ve medeniyetler için bir ilişki kurmak istemiş ama ne yazık ki çok zorlama bir eser olmuş. Okurken bir çok noktada, yazarın kurduğu ilişkiler okuyucuya saçma gelebiliyor. Örneğin, "Nuh tufanı - çocuk sahibi olma hali" gibi. O nedenle eser biraz öznel kalıyor. Tabi yazarın eser içinde çok kuvvetli vuruşları da var ama bir bütün olarak değerlendirildiğinde mora alfabesi gibi bir akış var. Yazarın etkileyiciliği ne yazık ki sürekli değil. Bunun yanısıra, ne yazık ki yazar, yersiz şekilde yabancı sözcük kullanımlarını çok yapmış. Öyle ki, eseri okurken, yazarın okuyucuya kur yapmaya çalıştığını, kendini özel göstermeye gayret ettiğini düşünmemek elde değildir. Örnek vermek gerekirse, "somutlaşmak yerine, konkrelenmek".