1399
13. Bölümün son satırlarında, herkese hitap eden bir hakikatı okumak beni çok mutlu etti. Sevginin nefsin doğal hareketi olduğu... Sevginin bir tür lezzet ve rahatlama hissine sebeb olduğu... Sevgisiz kalan bir nefsin hareketten uzaklaşıp, tembelleşip, ağırlaşması... 177. sayfanın son satırlarından: 'Tembellerin insanlar arasında en dertli, gam ve keder sahibi kişiler olduğunu gözlemen bundandır.' 'Hangi iş olursa olsun, ona enerji ve çabayla el atanlar ise böyle değillerdir.'