böcük bey
gerek yaratılan tipler, gerek kurgu, gerekse felsefi açılımlar olarak okuduğum en başarılı kitaplardan biri. özellikle ivan'ın melek kardeşi alyoşa ile konuşurken anlattığı "başkaldıran insan" profiline oturtulmuş hikayeleri ve tanrı sorgulamaları oldukça etkileyici.ancak dostoyevski nin kitabın başından beri alyoşa'ya olan sevgisi kitabın sonlarına doğru zirveye çıkıyor ve diğer karakterleri kısmen düşünsel açıdan bitkisel hayata sokuyor.ayrıca kitabı suç ve ceza ile karşılaştırma da gerçekten gereksiz.