Yalnızız

Pınar Gökdemir

23.09.2017

İnsanın varoluşsal diyalektiklerinden kimlik bazında bahsederken , romandaki çoğu karakterin iç çekişmelerine peyderpey dem vurur. İkinci kişiliklerimizden sıyrılabildiğimiz kadar insanız der ve birinci kişiliği oluşturan iyi ve doğru insan olma saflığını yüceltir. Buna paralel, içinde bulunduğumuz zıtlıkları kabul edemediğimizde yalana başvurmak suretiyle zıt taraflardan birini örtme eylemimizi de, ikinci kişilikle ilişkilendirir ve birinci kişilikte tüm zıtlıklara rağmen bir ahenk olduğuna bizi ikna eder. Genel olay kurgusuzundan bağımsız olarak bu düşüncelerin işleniyor olması, okuyanı, derinleşebildiği ölçüde iyi be doğru olmaya yönlendiriyor ki kitabın sonunda ikinci kişiliğine kurban giden bir karakter görüyoruz . Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş