İki Genç Kızın Romanı

KY-39124

13.01.2003

Kitap akıcı bir dille yazılmış zaten kitabı okunabilir kılan en önemli unsur da bu. Yani alışık olduğumuz ve sempati duyduğumuz Perihan Mağden tarzı. Uçuk, sevimli, farklı, marjinal... Ama kurgu berbat. Uzun soluklu bir roman için yetersiz. Üzerinde uzun uzun düşünülmeden yazılmaya başlanıp, nasıl olsa yazarken kurgularım denmiş gibi de bu başarılamamış tabi. İki genç kız arasında bu tür tutkulu ilişkiler çok normal, bunun için Behiye gibi sıradışı bir karakter ve onu tamamlayan çok normal bir Handan tiplemesine gerek yoktu. Ya da gerek vardıysa Handan da Behiye kadar çok gerçek bir tip olmalıydı. Handan'ı iyi tanıyamıyoruz, olaya neden Behiye'nin gözünden bakmak zorundayız? Behiye kendisi gibi zeki ve entellektüel bir kızla da bu ilişkiyi yaşayabilirdi, mutlaka erkek-kız ilişkisi gibi dengenin erkeksi özellikleri ağır basan taraftan yana olması gerekmezdi. Hele ki Perihan gibi eşitlikci bir insan için böyle olmasa iyi olurdu. Kitabın sonu ayrı bir sorun. Çok ama çok aceleye getirilmiş. İnsanı şaşkınlık içinde bırakıyor. Bu şaşkınlık 'aa olamaz hiç aklıma gelmemişti böyle bir son ' gibi bir şaşkınlık değil ama. 'Bu kadar da uçulmaz Perihan, bizi iyice aptal yerine koydun' der gibi bir şaşkınlık. Daha fazla emek isterdi final bölümü. Yani ha Handan intihar etmiş (çok banal bir son olurdu) ha böyle bir kaçış gerçekleştirmiş. Kitaba kalite açısından katkısı aynı bence. Yani hadi kurgu filan berbattı ama okunabiliyordu kitap, sonuna gelince mahvetmeseydi kitabı. Bir dahaki romanında umarım kendinde varolduğuna inandığım yeteneği daha iyi kullanır ve okuyucunun (kendisi kadar olmasa da) yeterli bir zeka seviyesinde olduğunu düşünerek yazar Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş