Dokunmadan

zeynepsüeda

29.10.2017

Nermin Yıldırım'ın tüm külliyatını sırasıyla okumuş biri olarak konuşuyorum; aynanın sırrı gibi, kah gözyaşımızla büyüttüğümüz kah öfkemizle patlattığımız yahut kabuklarını kaşıyıp kanattığınız içimizdeki Adalet'i, Süreyya'yı, Suad'ı, Rüstem'i, Müesser'i, Aşık Bay Sadi Seber'i en çıplak haliyle yansıtıyor bize, yine kendimize. Geçmişle şimdi, hayalle gerçek, monologlarla diyaloglar arasında salınarak, en ayık halimizin rüya, kabuslarımızınsa en acı hakikat olabileceği yollarda dolanarak yazmış kitaplarını. Bir olay olsun ve kurgu o olay ekseninde sürüp gitsin diyenler akışa ayak uyduramayabilir, içselleştirmekte zorlanabilir belki ama naçizane fikrim herkes okumalı ve çevresindekilere okutmalı bu güzel insanın yazdıklarını. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş