Hülya!
Kitabı ilk okumaya başladığımda bu kadar etkileneceğimi hiç düşünmemiştim.Çünkü Knut Hamsun baş karekteri o kadar gururlu,dürüst,iyi bir yazar olabilmek için elinden geleni yapan ve yoksulluğundan aç kalan ve yavaş yavaş herşeyini satan,artık açlıktan odun çiğnemeye başlayan ve çiğ et yiyen sefil bir yazarın ruh halini çok güzel bir şekilde anlatmış.Ben şahsen kitabı okurken empati kurarak yani onun yerine kendimi koyarken çok kötü bir durum olduğunu anlayabildim.Kitap bittikten sonra etkisinden birkaç gün kurtulamadım.Açlık kadar kötü birşey olmasa gerek...Herkese tavsiye ederim...