fd dmr
Kitapkurdu
Dostoyevski, neredeyse tüm romanlarında bu tür bir “liberal ahlakın”, insan varlığının “Tanrısal” özü karşısında iflasını ilân eder gibidir. Ruhun ölmezliği karşısında bu dünyanın ve nefsin bizi ayartan arzuları. Sanırım Dostoyevski'nin en büyük romanı sayılabilecek eseri Karamazov Kardeşler'dir. Bunu birçok eleştirmenin söylediğine şahit olmuşuzdur. Karşımızdaki çeviri de elbet eleştiri götürecek yanları varsa da iyi bir çeviri olarak duruyor gibi. Kitabın içine girdiğimizde insanı ve doğayı Dostoyevski'nin dış gözlem yoluyla değil, içgörü ve imgelem yoluyla ele aldığı bir kurguyla karşılacağız. Karakterlerde her zaman uyumdan fazla çelişki ve farklılıkların egemen olduğunu göreceğiz.Biz de romanın bir yerinde kendimizin tarihi ve ontolojik algımız içinde bocalayıp duracağız.