nisannn*
""çünkü nerede olursam olayım - bir gemi güvertesinde, paris''te bir sokak kahvesinde ya da bangkok''da- hep aynı sırça fanusun altında kendi ekşimiş havamda bunalıyor olacaktım" cümlesiyle romandaki esther''in, dolayısıyla biraz da yazarın kendisinin hazin gidişatını pek güzel özetleyen sylvia plath romanı...
Giderek yapay ve yüzeysel görünen moda magazini dünyasının baskıları,bir boston banliyösünün ölü yaz ortamında eve dönüş.burada kitabın kahramanı esther greenwood''un yapısındaki çatlaklar new york''taki çevresel baskılardan kurtulunca dehşet verici bir biçimde genişler ve derinleşir.çevresine,kendisinin ve komşularının ona boş ve anlamsız gelen yaşantısına bakışındaki çarpıklık giderek tek doğru bakış biçimi gibi gelmeye başlar. Ve gerçek hayatta yazarı da içine alan intihar eğilimleri başlar...
:(:("
bluedesire
bluedesire 09 Eylül 2009
Slyvia Plath genç yaşta intihar edip, hayatına son veren bir kadın.Plath ölmeden önce içindeki bunalımı bir nebze bu kitapta anlatmaya çalışmış.Daha çok bir günlük gibi hayatından bazı kareler bulmam mümkün.Fakat okuduğumda beni büyülüyen o Lady Lazarus şiiri gibi beni büyüleyemedi bu kitap.Öyle bir beklenti de pek olmamalı.<br />Yer yer kelimelerle oynayarak okuyucunun ilgisini tamamen üzerine topluyor. Fakat tammamına bakılırsa roman çok ilgi çekici değil.