smtkara
Her durumun kendine has bir çizgisi, bir işleyişi, bir erkânı olduğu gibi kitap okumanın da bu usulleri mevcutmuş. Ve Dostoyevski okumadan bir yerler eksik kalırmış.Ben de bu işe "beyaz geceler" kitabından başladım. Ve hayranlıkla okudum. Bir ara öyküleri okurken şunu hissettim, karakterler karşımda olayları yaşıyorum. O anlamlı, hüzün kokulu cümlelerin mimiklerime kadar işlediğini farkettim. Çok değişikti gerçekten.