Abdullah Tosun
İyi ki okudum dediğim kitaplardan biri oldu. Alışkanlıkların nasıl da usul usul bizi esir aldığını ve bizi hayallerimizin çok uzaklarına attığını gördüm ,korktum. Kendimi ve alışkanlıklarımın kritiğini yapmama vesile olduğu için de sevindim. Tatar Çölü' nün üzerinde ve içinde yaşadığımız dünya çölünün yanında bir hiç olduğunu iliklerime kadar anladım ve ürktüm. Hayallerin çöllerde nasıl da buharlaştığını görüp, solmayacak idealller peşine düşmemi sağladığı için minnettarım. Ya bizim de yazgımız C. Drogo ile aynıysa? Öyleyse Drogo'nun hazin kaderine tanık olmam gerekir deyip Tatar Çölü'nde yol almanız temennisiyle...