Ezgi Cevahir Arpaç
Hani bazı insanlar vardır samimi, sıcak... Dinledikçe dinlemek istediğiniz, hiç bitmesin dediğiniz; kah buhranlı, kah şen şakrak ilerleyen bu yaşayan anın hikayesini hep güzel anlatan insanlar... Bu kitap da benim için tıpkı böyleydi işte. Sanki yolumun üstünden geçerken iki soluklanayım diye Tezgah'a uğramış da, buyur edip hemen iki çay söyleyen Nejat'la karşılıklı oturmuş ve lafın lafı açmasıyla anlattığı kısa kısa anıları dinlemişim gibi... "Şimdiye kadar takip ettiğim yol tabelalarını görmüyorum. Beni, güzel bir yere çıkaracağından emin olduğum hislerimden başka rehberim yok."