Veda
Kitapkurdu

Aşık olmanın bir mucizeye inanmaya benzediğini düşünmeye başladım. Aşk da beklentiler ve inançlarla ilgili. İnsan, kendisi için hala kurtuluş ümidi olduğuna ve günün birinde özel birinin bunu mümkün kılacağına inanıyor. Bir mucize özlemi değil mi bu? Bu dünyadan fazla bir şey beklememen gerektiğini bilsen de içindeki bir şey diretiyor... Umut etmeyi sürdürüyor... Sevdiğin kişinin seni seveceğini umut etmeyi...

Bu söz beni çok etkiledi. Özellikle Gail'in yani Zarpindat'ın isimlere karşı geliştirdiği düşüncesi farklıydı. Yabancı bir yerde yaşama alışmayı ve aslında arafta bir yerde sıkışıp kalmanın hikayesiydi. Gail'in İstanbul'daki sonu ve onun karamsarlığı... Elif şafak'ın zaman gazetesinde yazılarını okuyorum. Ama bu kitabı çok farklı geldi bana. Başta zorlandım okurken ama beğendim. Basım kalitesi de güzeldi. Şehrin Aynaları var, onu da okuyacağım.

Ve son olarak "Kayıp gözün yeri boş kalır." diyen Şafak, çok haklı.