gökyüzündeyeryüzünde
Kitapkurdu
“Amok mu?” (...) “ ‘Amok! Amok!’ ve herkes kaçışır... ama o koşmaya devam eder, hiçbir şey duymaz, sürekli koşar, hiçbir şey görmez, karşısına çıkan her şeyi yere yıkar... ta ki biri onu kuduz bir köpek gibi vurup yere serene ya da kendiliğinden köpükler içinde yere yıkılana kadar...” s.30-31/Amok Koşucusu/Stefan Zweig