socrat
rahmetli uğur mumcu iyi bir atatürkçü olarak azami ölçüde objektif olmaya çalışmış,özellikle savaştan sonra ikili arasındaki gazete sütunlarında meydana gelen restleşmeleri mümkün olduğunca yorumsuz aktarmış,ancak kazım karabekirle ilgili kitabın sonlarında çocuklarının aktardığı <br />paşanın içki içmesi ile ilgili bilgileri ikiliyi benzeştirme çabası olarak algıladım,beni en çok etkileyen kitabın son kısmında karabekirin atatürkle ilgili yorumları...güzel bi çalışma...