mansbey
yıl 2000. ilk çıktığı zaman okumuştum, aslında reha çamuroğlunu hiç tanımamıştım o güne kadar. o ilk baskısında kitabın kapağı çok hoşuma gitmişti ve adı ilgimi çekmişti. "son yeniçeri"... ilk cümlesi de ilgi çekiciydi ve o şekilde almıştım kitabı. kitap eski bir türk atasözüyle başlıyor. "efendinin kaderi kölesinin alnında yazılıdır"... derin bir söz... bence sürükleyiciydi ve elimden bırakamamıştım. tüylerim diken diken okumuştum sonlarına gelirken... tavsiye ederim güzel kitaptır.