atılgan'ın bundan önce aylak adam'ını okumuştum. güzel ve buruktu. yani sonunu beğenmemiştim. bu da aynı tadı bıraktı ben de. selim' e hayli yaklaşan karakterler yaratıyor atılgan. ama her defasında o müthiş kahramanları iğrenç sendromların esiri yapıyor. ve okuyucusunun hazlarıyla oynuyor. açıkçası, müstehcen sahneleri kullanarak o güzelim kahramanlara yazık ettiğini düşünüyorum. ama okunmalı mutlaka.