Valuska
Demir Özlü'nün; anılarında, hüzünlerinde, mutluluklarında, yaşadığı şehirlerin sokaklarında, mücadelelerinde, yalnızlığında kendini ve kaybolan yaşamını arayış yolculuğuna eşlik etmek büyük zevk. O ve O'nun gibi hissedenleri de kitapta çok güzel anlatıyor; ''Biz Nietzsche'nin sokağa bırakılmış çocuklarıyız.''