Garp Cephesinde Yeni Bir Şey Yok

engineer3512

12.03.2018

Kitapta en etkilendiğim bölüm: Dünyada kimsenin gözünde toprak, bir askerin gözündeki kadar kutsal olamaz. Asker ateş altında kendini boylu boyunca yere attığı zaman, ölüm korkusuyla yüzünü toprağa bastırıp, ellerini, ayaklarını yere geçirdiği anda toprak onun biricik arkadaşı, kardeşi, anasıdır. Asker korkusunu ve bağırışını toprağın sessizliği ve güveni içinde dindirir. Toprak onu bağrına basar, ona yeniden hayat verir. Bu yeni hayatın süresi bazen birkaç saniye sürecektir. O zamanda toprak kollarını askere ebediyyen açar.

Sepetim

Paylaş