burcum83
Ütopya mı distopya mı olduğuna karar veremediğim bir kitap oldu.Sürekli mutluluk,Shakespeare'ı tarihi hiç bilmeme,insan olmanın bi öneminin olmayışı bilmiyorum oldukça korkuttu.Herkesin herkese ait olma fikri yazarken dahi ürpertiyor üstüne üstlük.Bay Vahşi'nin de dediği gibi bence biraz gözyaşı da gerekiyor.Benim gibi tüm duygularınıza saygınız sonsuzsa özellikle.Sahte bir mutluluk yerine gercek bir acıyı Ve gözyaşını tercih edebilirim sanırım.Kitabın belli bir kısmında okumakta zorlandım bir miktar sıkıldım Sonra dirayet gösterip biraz daha devam edeyim derken akıcı bir şekilde devam etti.Umarım sürekli mutlu olduğumuz bir gelecek hiç gelmez ve bu sadece bu kitapta kalır..