EnginFirol
Osman Cihangir öyküleri sahiden çok başka oluyor. "hiçbir zaman yeterince deliremeyeceğiz" öykü kitabından sonra bu ikinci kitabındaki öyküler de çok iyi. “İnsan, hayatında hep bir şeyin olmasını ve durduğu noktadan bambaşka yerlere gitmeyi, gidebilmeyi bekliyor. ‘Beklemek’ bunu en iyi tanımlayan şey… Yüce bir şeyin olmasını istiyoruz. Bir gün birinin ya da bir şeyin bizi içimizdeki labirentten kurtarmasını bekliyoruz. Bizi bilen kişinin… ‘Bilmek’ tanımakla değil anlamakla alakalı. Kısacası denizini yitiren bir denizci gibi kıyısı olmayan bir yerde bekliyoruz.” bilen kişi öyküsünden.