F.Z.D.
Atsız' ın bu romanını Ruh Adam'dan hemen sonra okudum. Romanı başta tarihi gayet güzeldi ama sonradan aşık olması ve hatta bir önceki romanı gibi evli, çocuklu ve aşık olması beni konunun tekrarlanması açısından sıktı. Ki öyle ki son bölümlerinde eşinin, çocuklarının, analığının ölmesi onun ise Mecnun'luk durumu roman okuduğumu hissettirdi. Bu arada eser(lerin)in dili mükemmel akıcı.