Bab-ı Esrar

ozgur05

17.03.2009

Şunu söyleyebilirm ki mükemmel bir kitaptı. Hala etkisindeyim. Mevlana ve Şemsi Tebriziye farklı bir açıdan bakmanızı sağlıyor.Kitabın arkasında yazar için "çok katmanlı bir dil yaratmış" deniliyor.Bunu ancak okuyanlar anlayabilir.Yazar hem tasavvuf ile hem de macera ile örmüş kurgusunu. Kitapta beni etkileyen bazı yerleri paylaşmak istiyorum sizlerle.
-Bir olmak demek çok olanı bir görünümde toplamakdemektir;ama farklılıkları da silmeden, aynılaştırmadan, birbirine benzetmeden.(s.33)
-Sevmek bir anlamda sende olmayana ulaşmak, bunun için çabalamak değil midir?(s.50)
-Hiç kimse tam olarak hazır değildir.HAzır olup olmadığımızı hakikatle karşılaştığımızda anlarız ancak.(s.129)
-Din zannettikleri kitapta yazılanları harfiyen yerine getirmekti, sanki Yaradanın gönüllü kölelere ihtiyacı varmış gibi.İbadet zannetikleri hoşgörüsüzlüktü, sanki Yaradan nefretten hoşlanırmış gibi. İnanç zannetikleri onların kurtuluş garantisiydi her iki cihanda, tövbe tövbe sanki Yaradan tüccarmış gibi.(s.159)
Mevlana,Şems ve Mevlevilik; Mevlananın evlatlığı Kİmya, Mevlananın oğulları ve mükemmel bir güncel kurgunun arasında sindirilmiş gerçekler... Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş