Sanki
Kitabı dün akşam bitirdim. Okuduğum ilk Aytmatov eseri. Açıkça söylemek gerekirse anlatım dili, yazım ve hikayenin akış şekli beni oldukça etkiledi.
Kitapta bölümler yok. Tek parça halinde yazılmış. Bazen iki paragraf arası oldukça uzun bir zaman geçmiş veya kahramanın kendi dilinden duygu ve düşüncelerine geçilmiş. Bu bu kitaba mı özgü yoksa ustanın tarzı mı bilemiyorum. İlk başlarda zorlanmadım değil. Kitap genelde üçüncü kişi tarafından anlatılmış diyaloglar az.
Usta her bir karakterin bedenine girmiş iç dünyasını çözmüş bir ruh gibi.
Kağıt ve baskı güzel.
Tavsiye ederim. Boynuzlu Geyik Ana ! ah ah