muratgunes06
Üstat
Kahvemle beraber başladığım bu öyküyü de kahvemle birlikte bitirdim. Belki bir "Satranç", bir "Amok Koşucusu" kadar özgün olmasa da bu öykü de; kişisel ruh çözümlemeleri, kurgunun sağlamlığı ve beklenmeyen finali ile yine bir 'Zweig klasiği' olarak okunmalı diye düşünüyorum.