ozlemtopraktunc
çaresizliklerinizi hatırlatır özletir ve çok ağlatır...başucu eserimdir her okumamda ayrı bir satırda kendimi bulurum bu yüzden kitaptaki tüm cümlelerin altı çizilidir neredeyse...


seni sevmek, bu kentin tozlu,soluk ışıkları ruhumu ısıtırken,aynı gecenin yıldızları altında seni deliler gibi özlemekti. o geceyi de kollarında geçirebilmeye seni ikna edebilmek için saatlerce sokaklarda dolaşıp, barlarda,kahvelerde oturup eve dönüşünü beklemekti. bazen bu bekleyişlerin sonu, yorgun bedenimi sürüklediğim evimde, o gece başka kadının yanında uyumana ağlamak olurdu sabaha kadar. ertesi gün bir şizofrengibi, hiç bir şey olmamiş gibi tekrar seni sevmeye koyulurdum. şaşırırdın..

Seni sevmek, ait olduğun gökyüzünde seni özgür bırakmaktı.
Sevmek, ruhumun tek sahibi olan seni sahiplenmemeye kanaya kanaya razı olmaktı.

şiddetle tavsiye edilir.