hakan arslangiray
Üstat
1860lı yıllarda fransada bir maden ocağı ve burada çalışan işçilerin çok zor şartlar altında yaşadıkları hayatları anlatıyor kitap. Günümüzde de çok fazla değişmeyen emek sömürüsü, işçi ile işverenin dengesiz kazanç payları ve fakirliğin ezdiği yaşamlar var kitapta. Bu şartlara karşı grev kararı alıp daha sonra eğitimsizliğin ve uzun süren fakirliğin de etkisiyle grevin şiddete dönüşmesi konu ediliyor. Kitabın sonu bu tür hikayelerin genelinde olduğu gibi tahmin edilebilir bir şekilde geliyor. Yazarın kitaba konu olan madencileri ve onların yaşamlarını gerçekten gözlemleyerek kitabı yazdığını düşünürsek hikaye gerçekçi, dil oldukça yalın ve anlaşılır. Kitabın bazı bölümlerinin biraz fazla uzun anlatıldığını düşünmekle birlikte oldukça öğretici olduğunu ve okunması gerektiğini düşünüyorum. Yazarın tarzını cengiz aytmatovun daha az duygusal ve daha çok gerçekçi hali diye tanımlayabilirim.