Bahtmm
‘’Güldüğü zaman laciverde çalan kara badem gözleri, yeni tutuşan bir kor gibi parlar, birdenbire avılın açık-saçık şarkılarını söylemeye başladığı zaman, güzel gözlerinde hiç de safça olmayan bir şimşek çakardı...’’ Cemile, Danyar ve Seyit’in damarlarımdan ılık ılık akışı...İmkansızın kelime olarak satırlarda kalıp, aşk olarak Cemile ve Danyar’ın hayatına güneş gibi doğması.....Herkes gibi hayatın kenarından geçmek yerine, görünmeyen ışıltısınada kapılmaları.....Gözüme dokunup, yüreğimi sızlatan ise Seyit’in; Cemile, Danyar ve resme olan mutlak tutkusu...