Masumiyet Müzesi (Ciltsiz)

ismail_atan

25.04.2009

Kitabın eleştirilecek pek çok yanı taktir edilecek bazı yanları var. Önce taktir edilecek tarafını söylemek isterim: Türk filimlerini andıran ve çoğumuza basit bir aşk öyküsüymüş gibi gelen romanın anlatımı cidden çok etkileyici. Bazı yerlerde tekrarlara düşmekle birlikte, dünya üzerinde hangi adama verirseniz verin, bu olayı bu kadar ayrıntılı, bu kadar derinlemesine ve bu kadar hissederek yazamazdı. Bu bir Orhan Pamuk ayrıcalığı.
Eleştirilecek yanlarına gelince: "Benim adım Orhan Pamuk. Ben yazarsam okunur." şeklinde bir yaklaşımı kabullenemiyorum. Sırf bu yapıtı Orhan Pamuk yazdı diye okudum. Yoksa her ne kadar anlatımını beğenmiş olsam da kitabı ortalara gelmeden bırakacağıma eminim. Nobel ödüllü bir yazarın, onu savunacağım pek çok nokta var, bu denli Türk filmlerinden fırlamış bir olayı -anlatımı dışında- işlemesi açıkçası beni hayal kırıklığına uğrattı. Postmodernizmin en önemli adlaından biridir, diyerek öğrencilerime anlattığım Orhan Pamuk, belli kısımları dışarda tutulmakla birlikte daha çok Ahmet Mithat Efendi vari davranmış bu yapıtında. Postromantizmi mi kurmaya çalışıyor, anlayabilmiş değilim.
Benim Adım Kırmızı'yı ve Kara Kitap'ı özlüyorum bu anlamda. Sayın Pamuk, sesimi duyuyorsanız lütfen Benim Adım Kırmızı gibi bir yapıtla aramıza geri dönün. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş