hiçbirisi
Kitapkurdu
bilemiyorum. bazen yusuf atılgan'ın okuyucusuyla dalga geçtiğini falan düşünüyorum. her defasında aynı şey oluyor: müthiş bir hikâye, çok iyi bir üslup, göz kamaştıran bunalımlar.... lakin en sonunda rezil bir son, rezil hazcı sahneler ya da psikanalizi savunan satırlar. çok büyük umutlarla başlıyorum, hayal kırıklığı ile bitiriyorum. ama onu okumaktan da kendimi alamıyorum. aradığınızı kısmen bulacağınız bir kitap. okuyun.