yoncasu
ilk okuduğumda lise yıllarımdı,dehşete düşmüş gibi sarsılmıştım iyi hatırlıyorum.kitap o kapana sıkışmışlığı insanın insanlığından vazgeçmeye zorlanması, tüm iyi duyguların yasak olduğu, tutsaklığı,adeta damarlarımda hissettiğim, günlerce mutsuz gezdiğim, hala aklıma geldiğinde umutsuzluğunu hissedtiğim bir baş yapıt. bu kadar mı güzel anlatılır, adeta yaşamıştım.