kemani
Nur içinde yatsın; rahmetli dedeme, Çanakkale dediğinizde, en az bir saat, hıçkıra hıçkıra anlatırdı. Ben de, tıpkı Akif'in Çanakkale Şehitlerine şiirini her okuyuşum veya dinleyişimdeki gibi bu kitabı hıçkıra hıçkıra okudum. Daha fazla söze gerek yok. Zaten şu anda önümdeki klavyenin tuşları da bulanık görünmeye başladı.