osmant
Okurken içerisindeki eşsiz Başbakanı benim başbakanım olduğunu düşünmekten kendimi alamadığım, Naravenya'yı 2. anavatanım gibi düşündüğüm bir kitap. Akıcılığına o kadar çok kaptırmışım ki hiç kalkmadan okuyuvermişim. Ve sonra hüzünlü bir şekilde rafa kaldırmak zorunda kaldım. Okuyanın bir daha okumak isteyeceği türden bir kitap. Yazarın diğer kitaplarının isimlerinden dolayı genel önyargılarımdan dolayı kendisinden özür diliyorum buradan... Teşekkürler Erdal Demirkıran...