denizmavi
Kaşif
Kemal Tahir'in romanlarının çoğunu okudum ve hepsini de beğeniyle, zevkle, elimden bırakamadığım bir sürükleyicilikle okudum.
Kemal Tahir her zaman bu toplumda tabu olmuş konulara büyük bir cesaretle değinmiş ve okuyucularının bakış açısını zenginleştirmiş, ufkunu genişletmiştir.
Bu romana da aynı duygularla başladım. Kemal Tahir'in 30. ölüm yıldönümü anısına hazırlanan kitapta da bu romandan övgüyle bahsediyordu, Köy Enstitüleri gerçeğini nasıl tüm yönleriyle ortaya koyduğundan bahsediyordu, bunun üzerine yazarın bu romanını da mutlaka okumam gerektiğini düşündüm ancak okuduğumda aradığımı pek bulamadım. Evet, roman Köy Enstitülerine eleştirel bir bakışla yaklaşıyor ve önemli bilgiler veriyor ancak Köy Enstitüleri hakkında verilen bilgiler 500 sayfalık romanın içinde 100 sayfayı bile bulmuyor. Bunun dışındakiler tamamen köy şivesi ile havadan sudan sohbetlerden ibaret. Köylerde konuşmaların, diyologların yerel şive ile nasıl yapıldığını merak edenler için güzel bir roman ama Köy Enstitüleri hakkında bulabileceğiniz yorum, romanın ancak beşte birinden öteye geçmiyor diyebilirim.