Ayşe Yılmaz
"Bir Tutumak Bir Tutam Ah"ta denemeci olarak tanıdığım yazar,hoşuma giden üslubunu romanda da çok güzel kullanmış.Kitaba başladığım andan itibaren gerek akıcı ve sade dil gerekse bir sonraki sayfaya sabırsızlıkla geçmeme sebep olan kurgusu kitabı üç gün gibi kısa bir sürede bitirmemi sağladı.40 yıl gibi geniş bir zaman dilimini detaylara boğmadan,sıkmadan ama roman mekanlarını ve karakterlerini tanyormuşçasına zihnimde canladırmaya yarayan başarılı dil,benim için yazarın en ayırt edici özelliği.Aynı sayfada hem güldüm hem sinirlendim hem karakterlere acıdım hem kızdım.Aynı anda bu kadar duyguyu hissettirmesi roman bittiğinde şu karakterden nefret ediyorum ya da şu karakteri çok seviyrum gibi yorumlar yapmama engel oldu çünkü romanda karakterlerin bulundukları konuma gelirken gelişmilerine şahit oldum.Tavsiye ederim