yorg
Okuduktan sonra etkisinden kolay kolay kurtulamadığım bir hüzün yumağı. Kafka'nın muhteşem üslubu ve konunun fantastikvari ilginçliği, kitabı çabucak bitirmemi sağlamıştı. Samsa'nın bir sabah kendini böcek olarak bulması ve kendini ailesine bu şeklide kabul ettirme çabası. Aklımdan hiç çıkmayan ise babasının kızarak attığı elmanın oğlunun böcek kabuğunda çürüyerek okuyanı üzüntüler deryasında yüzmeye davet etmesi.