Hasan Toprak
Kitapkurdu
Önce bir sürü arkadaşın olur Bir anda her şeyin oluverirler Sonra yavaş yavaş eksilirler Onlarsız olmazmış gibi Bir bakmışsın ki hiçbiri yok Önce boşluğa düşersin Her yer karanlık gidecek yer yok Yol belli değil Üşüyorsun kimse yok Ağlıyorsun sesini duyan Göz yaşını silen Seni teselli eden Kimse yok Tek başınasın Hissedecek hiçbir duygu yok Ağlıyorsun Sonra yavaş yavaş Kendi kendine yetmeye başlıyorsun Kendinle konuşup Kendini avutuyorsun Kendi gözyaşını siliyorsun Kendi kendine yetmeye başlayınca Bir şeyi fark ediyorsun En başından beri Senden hiç ayrılmayan Yine send